Hoe zijn de eerste ervaringen?

6 augustus 2015 - 7 minutes read

duim omhoog muurstickerDe ervaringen van eerste huisartsen en patiënten zijn positief. Patiënten ervaren de fysiotherapie als prettig en ook de huisartsen die al kinderen hebben aangemeld zijn positief over hun deelname. Nu het BOKi onderzoek bijna een jaar loopt, willen wij graag met u delen wat wij tot nu toe hebben gemerkt: wat gaat er goed, waar lopen wij tegenaan en wat betekent dit voor kinderen, ouders, huisartsen en kinderbekkenfysiotherapeuten die meedoen of willen meedoen?

Ervaringen van kinderen en ouders

Kinderen die via het BOKi onderzoek bij de kinderbekkenfysiotherapeut komen, krijgen eerst uitleg over hoe het poepen werkt en waarom het soms misgaat. Daarna gaan zij samen met de kinderbekkenfysiotherapeut aan de slag. De oefeningen en materialen worden afgestemd op de leeftijd en de ontwikkeling van het kind: een kind van vier jaar oefent op een andere manier dan een tiener van vijftien. Bij jonge kinderen worden de ouders actief bij de behandeling betrokken, zodat zij thuis kunnen helpen met oefenen. Bij oudere kinderen ligt de nadruk meer op het kind zelf. Dat de eerste deelnemers de behandeling als prettig ervaren, vinden wij belangrijk. Een behandeling helpt alleen als een kind en zijn ouders ook thuis met de adviezen en oefeningen aan de slag gaan, en dat lukt beter als een kind graag naar de behandeling gaat.

Wat gebeurt er bij de kinderbekkenfysiotherapeut?

De kinderbekkenfysiotherapeut werkt in het BOKi onderzoek aan zes doelen. Het kind en de ouders leren meer over het poepen en over wat zij zelf kunnen doen om de klachten te verminderen. Het kind oefent een goede, stabiele houding op het toilet en leert een vast toiletmoment in te bouwen. Het kind leert beter te voelen wanneer het moet poepen, leert te ontspannen tijdens het poepen en leert goed te ademen, zodat er genoeg druk in de buik ontstaat. Tot slot leert het kind op een goede manier te persen. De kinderbekkenfysiotherapeut bepaalt zelf hoeveel behandelingen een kind nodig heeft; vaak zijn dat er drie tot zes. Ingrijpende technieken zoals biofeedback en elektrotherapie worden in het BOKi onderzoek niet gebruikt.

Ervaringen van huisartsen

Voor huisartsen hebben wij het meedoen aan het onderzoek zo eenvoudig mogelijk gemaakt. Wij vragen de huisarts om een kind met obstipatie aan te melden bij het onderzoeksteam en het kind te behandelen volgens de standaard richtlijnen. De rest omtrent het onderzoek regelen wij. Het onderzoeksteam informeert de ouders, verstuurt de vragenlijsten en zorgt voor de loting. Komt een kind door de loting in de fysiotherapiegroep, dan krijgt het naast de behandeling van de huisarts een verwijzing naar een kinderbekkenfysiotherapeut in de buurt die meedoet aan het onderzoek. De huisarts behandelt het kind verder zoals hij of zij dat altijd doet, met voorlichting, voedingsadvies, toilettraining en zo nodig een laxeermiddel. Er gelden geen extra regels of beperkingen voor deze standaardbehandeling.

Waar lopen wij tegenaan?

Niet alles gaat vanzelf. Wij merken dat veel kinderen en ouders het bij de eerste klachten nog te vroeg vinden voor een behandeling bij een kinderbekkenfysiotherapeut. Bij deelname aan het onderzoek bepaalt de loting of een kind naar de kinderbekkenfysiotherapeut gaat, en een deel van de ouders begint bij de eerste klachten liever eerst alleen met een laxeermiddel. Daardoor groeit het aantal deelnemers langzamer dan wij hadden gehoopt. Dat is jammer, want juist bij kinderen die nog maar kort klachten hebben, zou de kinderbekkenfysiotherapeut het verschil kunnen maken: hoe eerder de vicieuze cirkel van ophouden, harde ontlasting en pijn wordt doorbroken, hoe kleiner de kans op langdurige klachten. Wij zoeken daarom naar mogelijkheden om meer kinderen de kans te geven om mee te doen. Daarover houden wij u via deze website op de hoogte.

Waarom elk kind telt

Om een betrouwbare uitspraak te kunnen doen over het effect van kinderbekkenfysiotherapie, zijn voldoende deelnemers nodig: in totaal kunnen 180 kinderen meedoen. Alle kinderen zijn daarbij even belangrijk. De kinderen die alleen de behandeling van de huisarts krijgen, zijn net zo hard nodig als de kinderen die naar de kinderbekkenfysiotherapeut gaan. Alleen door de twee groepen met elkaar te vergelijken, kunnen wij straks zien of het toevoegen van kinderbekkenfysiotherapie leidt tot meer kinderen zonder klachten en zonder laxeermiddelen. Daarom vragen wij alle deelnemers om de vragenlijsten in te vullen, voor de start van de behandeling en na 4 en 8 maanden, ook als het goed gaat met het poepen.

Wat vragen wij in de vragenlijsten?

In de vragenlijsten vragen wij onder andere hoe vaak een kind de afgelopen vier weken op het toilet heeft gepoept, of het poepen pijn deed of de ontlasting hard was, of er poep in de onderbroek zat en of het kind een laxeermiddel heeft gebruikt. Voor kinderen tot en met 12 jaar beantwoorden de ouders deze vragen; kinderen vanaf 13 jaar vullen ze zelf in. Ook vragen wij hoe de klachten het dagelijks leven van het kind beïnvloeden, thuis, op school en bij vrienden. Kinderen vanaf 8 jaar vullen dit deel ook zelf in, zodat wij zowel het oordeel van het kind als dat van de ouders kennen. Tot slot vragen wij welke zorg er voor de obstipatie is gebruikt, zoals bezoeken aan de huisarts of het gebruik van medicijnen, en of ouders vanwege de klachten van hun kind vrij moesten nemen van hun werk. Zo kunnen wij straks niet alleen zien welke behandeling het beste werkt, maar ook wat beide behandelingen kosten.

Wat kunt u doen?

Heeft uw kind last van verstopping en is uw kind tussen de 4 en 17 jaar? Vraag uw huisarts dan naar het BOKi onderzoek of lees de informatie voor kinderen en ouders. Bent u huisarts, dan vindt u alles over deelname op de pagina met informatie voor huisartsen. Kinderbekkenfysiotherapeuten die willen meedoen, kunnen de informatie voor fysiotherapeuten lezen. Voor vragen kunt u altijd contact met ons opnemen via het contactformulier.

Het BOKi onderzoeksteam